یادداشت پنجاه و هفتم: مصلحتگرایی به جای عدالتگرایی؛ لغزش مزمن حکمرانی
در آغاز انقلاب، معیار تصمیمگیری «حق و باطل» بود.
انقلابیها ساده تصمیم میگرفتند:
آیا این کار برای خدا و مردم است یا نه؟
اما هرچه از آن روزها فاصله گرفتیم، معیارها تغییر کرد.
بهجای عدالت، مصلحت نشست؛
و بهجای ایمان، محاسبه سیاسی.
