یادداشت چهل و هفتم: حکمرانی زیستمحیطی در جمهوری اسلامی؛ از ممانعت تا مسئولیتپذیری (نقد مدل حکمرانی جمهوری اسلامی ایران)
در نظام اسلامی، حفاظت از محیط زیست باید بر مبنای مسئولیت انسان در قبال خلقت تعریف شود، نه بر پایه ترس و ممنوعیت.
اما واقعیت حکمرانی امروز ما چیز دیگری است: سازمانهای متولی محیط زیست، بیش از آنکه حافظ باشند، مانعاند؛ بیش از آنکه هدایتگر باشند، بازدارندهاند.
آنها بهجای «مدیریت مخاطرات»، سیاست «ممانعت مطلق» را در پیش گرفتهاند و نتیجه آن، چیزی جز رکود، فساد اداری و بیاعتمادی نیست.
